( مسأله 118 ) اگر انسان در اوقاتى كه نزديكى با زن حرام است مثلا در روز ماه رمضان ، با زن خود نزديكى كند - عرق أو پاك است واحتياط مستحب آنست كه با أو نماز نخواند . ( مسأله 119 ) اگر جنب از حرام عوض غسل تيمم نمايد ، وبعد از تيمم عرق كند حكم آن عرق ، حكم عرق قبل از تيمم است بنابر احتياط . ( مسأله 120 ) اگر كسى از حرام جنب شود ، وبعد با حلال خود نزديكى كند ، احتياط آنست كه در نماز از عرق خود اجتناب نمايد ، وچنانچه أول با حلال خود نزديكى كند وبعد مرتكب حرام شود اجتناب لازم نيست . ( مسأله 121 ) عرق شتر نجاستخوار وهر حيواني كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده اگر چه پاك است ولى نماز با آن جايز نيست . راه ثابت شدن نجاست ( مسأله 122 ) نجاست هر چيز از سه راه ثابت مىشود : ( ( أول ) ) آن كه خود انسان يقين يا اطمينان كند چيزى نجس است ، واگر گمان داشته باشد چيزى نجس است لازم نيست از آن اجتناب نمايد . بنابر اين غذا خوردن در قهوه خانه‌ها ومهمانخانه‌هائى كه مردمان لاابالى وكساني كه پاكى ونجسى را مراعاة نمىكنند در آنها غذا مىخورند ، اگر انسان يقين يا اطمينان نداشته باشد غذائى را كه براي أو آورده‌اند نجس است اشكال ندارد . ( ( دوم ) ) آن كه كسى كه چيزى در اختيار أو است بگويد آن چيز نجس است مثلا همسر انسان يا نوكر يا كلفت بگويد ، ظرف يا چيز ديگرى كه در اختيار أو است نجس مىباشد ( ( سوم ) ) آن كه دو مرد عادل بگويند چيزى نجس است ، ونيز اگر يك نفر عادل بلكه شخص موثق اگر چه عادل هم نباشد بگويد چيزى نجس است ، بايد از آن چيز اجتناب كرد . ( مسأله 123 ) اگر بواسطة ندانستن مسأله نجس بودن وپاك بودن چيزى